Mien mo har ginnen stoet地.
Dus mos ik noar 地 Kloet地 veur 地 stoet地.
地 Kloet地 stun boet地 met zien snoet地 veur de roet地 zien ns te snoet地.
Ik zea teag地 地 Kloet地; mien mo wil 地 stoet地.
創 Kloet地 pak地 地 stoet地 en deu r知 mie in 地 toet地.
Ik deu 地 Kloet地 geald veur ziene stoet地 en gung met 地 stoet地
 in 地 toet地 noar boet地.
Boet地 veuln ik in 地 toet地 an 地 stoet地
en dee zat verdomme vol met harde kloet地.
Ik wr hellig, ging miezlf te boet地 en smeet n壮toet地
bie 地 Kloet地 deur de roet地, midd地 in 地 snoet地 van 地 Kloet地.
地 Kloet地 vleug noar boet地 en reup; miene roet地, miene roet地!
Ik zea; dat he男 d池 van met oene harde kloet地 in 地 stoet地
en druk地 地 Kloet地 ziene leuge toet地 in 地 snoet地.
Ik haal bie 地 aander wal 地 stoet地.
De groet地, Kloet地.




Ik realiseer mij ineens dat dit verhaal voor veel import en jongere Enscheders die het stadsplat niet machtig zijn koeterwaals moet zijn. Daarom enige verduidelijking.
地 Kloet地 =de bakker.
地 stoet地 = een heel niet gesneden brood.
boet地 = buiten.
roet地 = ruiten, ramen.
地 snoet地 = snuit, gezicht.
snoet地=snuiten.
地 toet地 = een papieren zak.
地 kloet地 = een kluit, klont.
de groet地 = aju!



Dit gedicht is opgenomen in de Twentse Taalbank
onder; zoekfunctie > type Gerrit Schorn