OALE BEUK

 

 




De oude beuk in het Roerinksbos met ingekerfde
en vergroeide initialen...

 

 
 

 




Aan het einde van de Nederlandlaan op het Boswinkel, vinden we nog een stukje van oude Boswinkelweg, door ons Roerinkspaadje genoemd.
De boerderijen zijn gesloopt, maar gelukkig heeft men de oude eiken en beuken van het Roerinksbos laten staan. Wie het pad tussen de bomen en achter de huizen langs volgt, komt bij een klein sluisje dat bij wateroverlast zorgt voor afwatering via de beek. Hier staat een eeuwenoude beuk waar we als kind uitrustten en napraatten na ons spel en waar we met een van huis meegesmokkeld aardappeschilmesje onze initialen in de zachte bast kerfden..... Onlangs ben ik er geweest voor een foto, in de hoop dat er van mijn initialen nog iets over zou zijn.
Maar helaas ook hier heelt de tijd alle wonden.




OALE BEUK

O, keendertied as ik oe zeuk,
zet ik mie daal bie disse beuk.

As an oons spel 'n ende kwam,

rustten wie oet tg'n ziene stam.

Met 'n meske sneed'n wie onvast
oonz' initiaal'n in de bast
opdat ze altied bleef'n stoan
totdat de wereld zol vergoan.

De tied hef zich d'r met bemeuid
en alle letters bint vergreuid.
Gn mnske den ze leaz'n kan,
Allenig wiezlf weet d'r nog van.

Ach oale beuk an 't Roerinkspad,
ie hebt zovl te lied'n had,
mer ie greuit verdan de heugte in
as ik allang de piep oet bin.

O, keend van toen as ik oe zeuk
goa 'k deur de knee bie disse beuk......

En, oh joa,
Hadd'n ie zlf vrogger zonne beuk
klik dan mar rap op; "vind ik leuk"



Ingezongen met pianobegeleiding door
Addy Scheele     
 (ter informatie;
  www.addyscheele.nl)


Dit gedicht is opgenomen in de Twentse Taalbank
onder; zoekfunctie > type Gerrit Schorn



 

 




In het Roerinksbos
 

 

 

 

INHOUDSOPGAVE