DE ZANGER VAN HET LAATSTE LIED              van  De Dijk  uit album Brussel 2008


De zanger van het laatste lied
Zoekt woorden maar hij vindt ze niet
Zoekt woorden om nog één keer echt
Te zeggen wat er moet gezegd
Voordat het over is en stil
En kaal en rustig wordt en schril


De zanger van het laatste lied
Zoekt woorden maar hij vindt ze niet

Hij luistert en denkt na, loopt rond
Kijkt om zich heen, staart naar de grond
Hij eet, hij leest, hij ziet tv
Hij wandelt met wat vrienden mee


Soms hoort-ie iets, vangt-ie iets op
Dat zoemt dan dagen in zijn kop
Maar woorden voor zijn laatste lied
Zijn het bijlange na nog niet


De zanger van het laatste lied
Zoekt woorden maar vindt ze maar niet
De nood is hoog, de tijd die dringt
Voor het laatste lied dat alles zingt
Dat tegengif mengt, klaarheid schenkt
En alle tumult tot zwijgen brengt


Hoe zing je wat er krom is recht
Hoe zing je wat onwaar is echt
Hoe zing je wat er dom is goed
Hoe zing je voor- in tegenspoed
Hoe zing je troost bij nederlaag
Hoe zing je antwoord in een plaag

Hoe zing je zonlicht in het grauw
En hoe vooral: Ik hou van jou


De zanger van het laatste lied
Zoekt woorden maar hij vindt ze niet
En hij besluit: Dit gaat niet meer
Hij geeft het op, hij legt zich neer
Zijn vrouw en kinderen aan zijn bed
Horen tot slot heel zacht nog net


Zijn stem, zijn laatste ademstoot
Ternauwernood
Iets zingen tegen hun verdriet:
Vergeet me niet

               

       ( Geschreven door: Huub van der Lubbe
            Muziek: Nico Arzbach)

 




 

Het lied beschrijft een zanger die wanhopig zoekt naar woorden om alles wat hij nog wil zeggen samen te vatten. Hij wil "nog één keer echt te zeggen wat er moet gezegd" voordat het stil is en voorbij. Ondertussen gaat het gewone leven door. Hij eet, leest de krant, kijkt televisie en wandelt met vrienden mee. Soms vangt hij iets op dat in zijn hoofd blijft zoemen, maar de ultieme, volmaakte woorden voor dat allerlaatste lied kan hij maar niet vinden.
Het nummer gaat over de vergankelijkheid, de beperking van taal en de onvermijdelijke eindigheid van het leven en iemands artistieke loopbaan.

 



 

 




uit het album Brussel in 2008