Ik kwam er tijdens
mijn dagelijkse wandeling tijdens de
middagpauze langs. Een keurig onderhouden,
ondanks het aanhoudende verkeerslawaai,
vredige plek. Niet gelovig, stond ik er toch
af en toe even stil om mijn opgejaagde en
gekwelde gemoed tot rust te laten komen.
Maar op een kwade morgen in 2011 was het
kruis leeg…..
PLASTIC HEER
Op een kwartiertje van mijn huis,
hangt Heere Jezus aan het kruis.
Ooit geplaatst uit dankbaarheid
Voor bescherming tijdens oorlogstijd.
Een plekje dat ik heel goed ken
en hoewel ik niet gelovig ben,
heb ik, al was ’t maar even,
er denkend aan de zin van ’t leven,
ondanks ‘t geraas der autobaan,
vaak in deemoed stilgestaan.
Maar ‘t kruis was op een morgen leeg
waardoor een kind een
doodschrik kreeg.
Zij heeft er noabers bij gehaald
want was de Heer soms afgedaald?
Was hier een godswonder geschied?
men hoopte, maar begreep het niet.
Doolde HIJ nog ergens rond
in weilanden vol koeienstront?
Misschien dat HIJ verdronken was
hier in de Pannenkoekenplas?
Dat was waarachtig niet te hopen
HIJ kon toch over water lopen?
De een riep dit de ander dat,
Heere mien tied, het was mi’j wat….
Totdat een nuchter wiefke sprak;
“Leu hoal noe efkes oen gemak,
’t is gen geheim toch oonder oons,
Jezus was emaakt van broons.
‘n Gauwdeef draej’n oons ’n loer,
“HE” lig bi’j ’n oaldiezerboer!”
Men was er niet mee in de sas
doch gaf toe dat het geen wonder was.
Het heeft een mooie cent gekost,
maar ’t is inmiddels opgelost.
Een metaaldief krijgt niets meer cadeau,
men nam geen enkel risico.
Geen messing, brons of koper meer,
men koos slim voor een kunststof Heer.
De rust is terug, de buurtschap blij,
“HIJ” hangt er nu weer netjes bij….