MIRREWEENTER

 

 

 





 

 





Hebben jullie ze al gehoord, de klagende en weemoedige klanken van de midwinterhoorn? Nu brengen ze, wie dat geloven wil, de boodschap van de geboorte van Jezus, maar een paar eeuwen geleden waarschuwden de roomse boeren elkaar met de hoorn dat de Drost van Twente en zijn mannen vanaf ootmarsum onderweg waren om een geheime mis is een schuilkerkje te verstoren. De waarschuwingstonen van de hoorn gingen van boer tot boer sneller dan de paarden van de Drost.....
Maar het meest boeit mij toch het oorspronkelijke gebruik van de hoorn.
In deze koude en donkere tijd van de mirrewinter en voor de zonnewende, leefden onze verre voorouders voortdurend in angst voor demonen en boze geesten die de komst van het licht tegenhielden en hun voedselvoorraden plunderden.. Die angst voor het duister zit nog altijd in onze genen.. Ik weet nog hoe ik hard zong of zomaar wat riep wanneer ik 's avonds in het donker een kitje kolen of een paar turven uit de schuur moest halen...... Door veel lawaai te maken met o.a de hoorns die vroeger ossenhoorns zullen zijn geweest, poogde men het kwaad te verjagen.... Ons vuurwerk is er een erfenis van......  De manier van blazen uit die oude tijden noemt men 'n oal'n roop........

 




MIRREWEENTER


Heur iej boet'n 't zacht gefluuster
van witte wiev'n in 't duuster?
Doar goa'j as means veur op de loop.
Too.. bloas ze vot met 'n oal'n roop.


Kwoaje geest'n en demoon'n
vret van oonze broene boon'n.
Doar he'j as means nich vl te koop.
Too.. drief ze oet met 'n oal'n roop.


Maak 'n end an dee ellende!
woar blif toch de sunnewende?
Gf oons leu 'n btken hoop,
Too, bloas met krach 'n oal'n roop!



Ik heb bewust geen foto gekozen van de obligate boer met blauwe kiel en kips maar deze prachtige foto van een boerendochter. Ze ziet er precies zo uit als de boerenmeisjes die ik in mijn jeugd nog heb gekend...




Dit gedicht is opgenomen in de Twentse Taalbank
onder;
zoekfunctie > type Gerrit Schorn


 
 




Blazen op de midwinterhoorn ..