SEPTEMBERNIEUWS  2026
 

 

 





LIED         

Als je de tachtig bent gepasseerd bent, wordt het tijd, voor zover je het nog niet geregeld hebt, te denken aan je levenstestament. We zijn mensen van de dag geworden en een ongelukje is zo gebeurd.
We kwamen hierop door het plaatje dat Mini in haar rekje vond...
De bekende zanger die van onze leeftijd is, bezingt het testament dat hij gemaakt heeft niet voor na zijn dood, maar bij het afscheid van zijn jeugd...
Heel herkenbaar.


Kijk, luister en beleef het mee bij;    
NOSTALGIE


En heb jezelf een favoriet plaatje met een dierbare of romantische herinneringen, geef het door aan Mini en we spelen het een volgende keer af…..



 

 

 

 

 

 

 
Ingang Zweringbeekpark vanaf de Zuidhollandlaan..
 

 

 

 

 





OUDE HEER AAN VENSTER


Het rijmpje verhaalt over het lot van een eenzame oude heer achter zijn geranium wiens enige vreugde is, wanneer zijn jonge buurvrouw voorbij komt....

Laat ons dit lot bespaard blijven...blijf actief!



 

 

 

 

 



 

 







OUDE HEER AAN VENSTER



Het is rustig in de kleine straat
waar een oude heer wat in zichzelf praat
terwijl hij een grijze hond bekijkt
die tegen een boom aan zeikt.


Maar hij springt op in een mum
vanachter zijn geranium

Want daar komt de buurvrouw van de hoek
in haar te nauwe spijkerbroek.


Aan de lijn heeft zij haar hond.
Die draait wel drollen van een pond.
Ze moet dan bukken op zijn stoep
voor 't ruimen van de hondenpoep.



Hij kijkt dat altijd gretig aan,
de moeite waard om op te staan.
Helaas gebeurt niet wat hij hoopt
Waardoor ze rustig verder loopt. 
     

De grijze hond is uitgezeken,
De oude heer is uitgekeken
en weer terug achter zijn geranium
In een vredig dommelend stadium.


                 
          

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OUDE GESCHIEDENIS MET EEN BAARD

     


                             

Dankzij archeologen zijn er aanwijzingen gevonden dat sinds de oertijd, ruim 100.000 jaar geleden, mensen zich al scheerden. De eerste scheermessen ooit, bestonden uit een stuk vuursteen. Deze werd net zolang over het gezicht geslepen tot alle haren verwijderd waren. Dit ''scheermesje'' werd echter pas 30.000 voor christus gebruikt. Hiervoor was het alleen mogelijk door met behulp van 2 schelpen elk haartje één voor één eruit te trekken.
Zeer pijnlijk..



Wanneer scheren trendy (normaal) werd


Tegenwoordig ziet een man er respectabel en verzorgd uit als hij gladgeschoren is, maar wanneer zijn gewone mensen tijd en middelen gaan besteden aan het scheren? Ik kan me voorstellen dat na WO1 een antwoord is, met soldaten die gladgeschoren
terugkwamen van de oorlog, omdat gasmaskers dan beter afsloten. Maar rond welke periode is dit echt veranderd op sociaal niveau en wanneer zijn we voor het eerst op enig niveau in de samenleving gaan scheren…. En wanneer besloot de adel hun baarden en snorren te laten staan in vergelijking met de boeren en de geestelijkheid?
Voor het scheren is er tegenwoordig over een breed scala aan instrumenten beschikbaar, zowel elektrisch als niet-elektrisch. Het bijhouden of verwijderen van onze gezichts- en lichaamsbeharing is dankzij al die apparaten een stuk eenvoudiger geworden.
Maar hoe scheerden we ons eigenlijk vóórdat we over al die moderne uitvindingen beschikten?


Gewoonte van de rijken

Tot ver na de middeleeuwen bleef het scheren voornamelijk een aangelegenheid van de rijken. Zij waren namelijk de enigen die zich de dure zeep konden veroorloven voor het regelmatig scheren.
Mannen gebruikten voor het scheren mesjes van brons of ijzer, die in essentie weinig verschilden van de instrumenten uit de oudheid. De eerstvolgende grote innovatie op het gebied van scheermessen kwam pas in de achttiende eeuw. Toen ontwikkelde de Franse Jean-Jacques Perret het eerste open scheermes, met een houten handvat. Doordat deze uitvinding de kans op verwondingen tijdens het scheren behoorlijk verkleinde, werd hij al snel razend populair in Europa.


Veiligheidsscheermes

Eind negentiende eeuw introduceerde de Amerikaan King Camp Gillette het veiligheidsscheermes. Dit scheermes had een groter handvat en een kleiner mes. Bovendien kon met mes vervangen worden, waardoor het niet steeds geslepen hoefde te worden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakten miljoenen soldaten van deze uitvinding gebruik, waardoor hij een wereldwijd succes werd.


Elektrische scheerapparaat

Gilette´s uitvinding kreeg vanaf 1931 te maken met een nieuwe concurrent. Toen bracht de Amerikaanse Jacob Schick namelijk het elektrische scheermes op de markt, waarna er al snel meer modellen volgden. Het belangrijkste voordeel aan deze innovatie was dat er geen scheerzeep voor nodig was en de mesjes bovendien niet steeds vervangen hoefden te worden. De apparaten waren daarentegen wel een stuk duurder dan de scheermessen.
                                                 

      


De volgende keer iets over de Ladyshave bij de dames, want ook vrouwen hebben iets soortgelijks nodig om er gladjes bij te lopen.
"Nu rap afsluiten dit reclameblok,  anders "krieg ikzelf de board er nog of"......

 

 

 


 

                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 >
 

 

 

 

 

 

 

            

 





 

 






SCHADDENRIEDERS


Soms stoot je bij toeval op een aardig stukje geschiedenis…
Ik had dit plaatje al eens van internet gepikt omdat er “Heidegrond bij Enschedé” op stond. Ik vermoedde dat het om een soort schoolplaat ging, maar het bleek een illustratie uit een oud boek over de verschillende koeienrassen in Nederland. Maar wat doet die boer daar?
Met Palmpasen viel bij mij plots het kwartje toen ik wat schreef over de Folkloristische Dansgroep “De Schaddenrieders” uit Enschede die destijds altijd langs de deuren kwamen om eieren voor de zieken - en bejaardenhuizen op te halen, een traditie die intussen ook langzaam is uitgedoofd. De boer op het plaatje is zo’n echte authentieke SCHADDENRIEDER waarnaar ik denk dat de dansers zijn genoemd.
Hij heeft zijn wagen vol met plaggen die hij uit de heide heeft gestoken. Deze plaggen (in het Twents; schadden) waren vroeger voor de boeren onmisbaar als meststof bij het verbouwen van de rogge en gedroogd als brandstof voor de openhaard (los veur) in de boerderij.
De schadden werden op de verlaagde bodem van de koestal (potstal) gelegd waarop de paar koetjes die de Lonneker en Enschedese boeren zich konden veroorloven, de winter doorbrachten. De koemest viel op de schadden en werd door de koeienhoeven vermengd. Door telkens nieuwe schadden aan te brengen ontstond op den duur een dikke laag meststof die op de akkers van de essen werd uitgereden. Door dit proces werden de essen die vaak al op hoger gelegen grond werden aangelegd door de eeuwen heen zo’n 1,5 tot 2 meter hoger.
De Usseler Es is hier een fraai voorbeeld van dat het verdient in stand gehouden te worden en niet als industrieterrein of windmolenpark zijn oeroude functie te verliezen…


           Hierbij een koestal (potstal) waar de de schadden op de verlaagde bodem werden gelegd. 


Arme keuterboeren reden met een kar vol schadden naar de Enschedese markt zoals wordt verteld over boer Keizer van de Bommelas uit Buurse die de paar centen die hij ermee verdiende meteen besteedde in een plaatselijke kroeg…
De naam Bommelas die naast de naam van de boerderij ook als bijnaam voor de boer zelf werd gebruikt heeft volgens de kenners een dubbele oorsprong. Als eerste zou het gaan om de wagen waarmee hij de schadden vervoerde. Deze zou een kromme as hebben waardoor de wagen bommelde (schommelde). De tweede zou gaan om de met alcohol doordrenkte levensstijl van de boer namelijk; Bommeloars (Boemelaar of Boemelkont)…. De keus laat ik aan jullie.
Door het massale afgraven van de heidegrond ontstonden er zandverstuivingen zoals bij Buurse en Losser.
Het woord schadden is in Enschede ook bekend door de oude spoorlijn die van Winterswijk via de Achterhoek en station Noord in Enschede naar Oldenzaal liep. Deze werd, toen hij was aangelegd, smalend “Schaddenspoor” genoemd omdat men dacht dat er niet veel anders dan schadden mee zouden worden vervoerd.
Het bleek echter een onmisbare aanvoerlijn van kolen uit het Roergebied voor de textielindustrie…. Er is nog een Twents woord voor plaggen of zoden en dat is “toss’n”. Deze steekt men niet uit de heide maar uit een grasveldje.
Wij hadden thuis kippen en om die van het noodzakelijk groenvoer te voorzien moest ik iedere dag een toss’n steken uit het naast ons huis gelegen stukje onbebouwd terrein. De kippen waren er dol op en plozen ze helemaal uit want er konden naast het gras ook wormen of ander smakelijk gedierte inzitten….

Ach ja, waar je via de SCHADDENRIEDERS in je herinneringen al niet terecht kunt komen.



 

 




Het uitrijden van de mest op de akkers van de essen...
 

 

 

 

 

 





BIJ WIE (OF WAAR) KUNNEN WE STRAKS TERECHT.......????


Bestaat de hemel echt? En de hel dan? Als hemel en hel bestaan, hoe lang blijf je daar dan? Wie komt er eigenlijk in de hemel, en wie in de hel?

De tijd zal het leren.......



 

 

 

 

 






  • ONGEWENSTE GAST


    Nu mijn levenseinde nadert,
    wordt er boven over mij vergaderd.
    Was hij goed of was hij slecht

    en bij wie van ons kan hij terecht?


    Petrus was mij al een tijdje zat
    omdat ik veel te weinig bad.
    De duivel had ook in mij geen zin,
    dus zwerf ik er straks tussenin.


    Bellen aan de hemelpoort
    wat Petrus in zijn dutje stoort.
    Dan zweven naar de helledeuren
    bij de duivel om een ijsje zeuren.


    Dat zal de heren leren
    mij uit hun rijk te weren.
    Want zo ben ik als ongenode gast
    zowel Goed als Kwaad tot last.
     

 

 

 





 

 

 

 

 

 





EEN (lang)DRADIG VERHAAL


Behalve herfstbladeren en paddenstoelen mogen in een herfstverhaal ook de spinnen niet ontbreken. Niet dat deze achtpotige beestjes de rest van het jaar er niet zouden zijn, maar in het voorlaatste jaargetijde wordt hun aanwezigheid in de meest verborgen hoeken van de natuur op een bijzondere wijze merkbaar. Blijven hun kunstige weefsels in de lente en de zomer onopvallend, in de herfst worden zij met zilver getekend.
Ook het fenomeen “Engelenhaar” mag niet ontbreken.
Het is een sluier van 'engelenhaar' die de Hollandse velden bedekt, maar wat zien we precies?
We leggen het uit!


 

 

 

 

 






 


ENGELENHAAR IN VEENWOUDEN

Nederlandse weilanden worden de komende tijd weer bedekt met zilverachtig glimmende draden. Dat komt door een bijzonder natuurfenomeen dat alleen te zien is in de herfst en in het voorjaar. Deze tijd van het jaar is de beste voor natuurliefhebbers om het zogenoemde 'engelenhaar' te bewonderen. Als de zon laag staat, worden de zonnestralen gereflecteerd door miljoenen zilveren draden, waardoor een zilveren gloed zichtbaar wordt.
Het fenomeen hebben we te danken aan duizenden jonge spinnen, die massaal hun draden in de lucht gooien om zich te verplaatsen.
Het engelenhaar is extra goed zichtbaar wanneer dauw op de spinnendraad ligt en het windstil is. In dit geval lijken de velden bedekt met een zachte, witte deken. Het natuurlijke verschijnsel werd vastgelegd bij een zonsondergang in de weilanden rond Veenwouden.

 

 

 






GRIEZELIGE BEESTJES.....

De herfst heeft z'n intrede gedaan en we kunnen weer volop genieten van de mooie kleuren van herfstbladeren en paddenstoelen. Toch mogen in een herfstverhaal ook de spinnen niet ontbreken. Hoewel deze achtpotige beestjes het hele jaar door wel aanwezig zijn, maar juist in het voorlaatste jaargetijde is hun aanwezigheid in de meest verborgen hoeken van de natuur het meest merkbaar. Hun kunstige weefsels blijven in de lente en de zomer misschien wat onopvallend maar in de herfst worden zij met zilver getekend. In de volksmond worden het ook wel „Mariaweefsels” genoemd. Vooral de sierlijke, maar ook ijle webben van de kruisspin glinsteren in de vochtige morgen van duizenden kleine dauwdruppels, die zich hebben vastgezet op de kleverige draden. Een jaargetijde dat soms onverwacht vroeg invalt, waarbij de zilveren draden ons opwachten als we de fiets uit de schuur halen en we over een smal pad naar de straat rijden.
Spinnen behoren tot de geleedpotige dieren en zijn te herkennen aan hun acht poten en lichaam dat bestaat uit twee delen. Hun uitwendige skelet geeft stevigheid aan hun lichaam, terwijl elke poot bestaat uit zeven leden die uitgerust zijn met beweeglijke scharnierpunten. Bij gevaar kunnen spinnen zelfs een poot opofferen om zichzelf te beschermen, wat verklaart waarom je vaak spinnen ziet met minder dan acht poten.
Aan het achterlijf van de spin bevinden zich de spintepels, waarvan de vorm en grootte variëren afhankelijk van de familie waartoe ze behoren. In de spintepels bevinden zich de spinklieren die taai spinrag produceren. Spinnen gebruiken dit spinrag om hun web te weven, maar ook om hun eieren en prooien te omhullen. Bovendien kan dit spinsel als een soort transportmiddel dienen waarmee ze zich naar hogere luchtlagen kunnen verplaatsen of grotere afstanden kunnen overbruggen.
Het zijn absoluut nuttige dieren. Ze vervullen een essentiële rol in ons ecosysteem en helpen om de insectenpopulatie in toom te houden door een overvloed aan insecten te consumeren. Als je last hebt van irritante fruitvliegen in huis, kun je erop vertrouwen dat spinnen graag een handje helpen bij de bestrijding. Bovendien dienen ze op hun beurt als een belangrijke voedselbron voor andere dieren, waaronder vogels, amfibieën, zoogdieren en bepaalde wespen.
Eigenlijk moeten we blij zijn als er spinnen in de woning aanwezig zijn. Maar begrijpelijk genoeg zijn niet alle spinnen even welkom. Als je er één tegenkomt, is het een goed idee om ze niet meteen te doden of met de stofzuiger op te zuigen. In plaats daarvan kun je ze voorzichtig vangen in een pot of met een spinnenvanger en ze vervolgens buiten of in de garage/schuur weer vrijlaten. Op die manier kunnen ze hun waardevolle rol in de natuur voortzetten. In de herfst komen ze niet binnen vanwege de warmte, maar om een andere reden. De mannetjes van de huisspinnen worden namelijk in de herfst volwassen en gaan op zoek naar een vrouwtje om te paren. Ze verlaten hun web en volgen de geurstoffen die de volwassen vrouwtjes afscheiden. Daarom zijn ze in de herfstmaanden actiever en groter, waardoor ze vaker te zien zijn en dan meer opvallen. Het is mogelijk dat de spin al de hele tijd in je huis was, maar zich goed had verstopt op een plekje waar je ze niet had opgemerkt.

Meestal is het de Kruisspin (Araneus diadematus) waaraan we deze herfstige overlast te danken hebben. Als ze aan het eind van de zomer volwassen is weeft ze steeds grotere webben. Niet langer onopvallend tussen de struiken, maar open en bloot waar het haar goeddunkt. Met regen en wind schuilt ze, maar zodra het een beetje weer is, weeft ze een
nieuw web en zit ze waakzaam in het middelpunt, altijd met de kop naar beneden en met de rug naar de zon. Veel rust heeft ze echter niet, want haar vangst moeten worden ingekapseld en het web moet regelmatig worden gerepareerd vanwege windschade of van prooien die in hun doodsstrijd een deel aan flarden trekken

Het is niet alleen de huisspin die in de herfst volwassen wordt; bijna elke soort die je in huis en tuin tegenkomt, ondergaat een soortgelijke ontwikkeling. In de zomer, wanneer ze nog klein zijn, hebben ze meer behoefte aan beschutting omdat ze dan regelmatig hun exoskelet moeten afwerpen, wat hun kwetsbaar maakt. Maar eenmaal volwassen vervellen ze niet meer.                                        (Bij de foto;  Een nestje jonge kruisspinnetjes)

                                                                           

In de winter sterven de meeste spinnen of zoeken ze een schuilplaats om te overwinteren.
Mocht je een spin in de douche of het bad aantreffen, hoef je je geen zorgen te maken dat ze uit de leidingen zijn gekropen. Ze zijn per ongeluk in de gladde badkuip of douche beland tijdens hun zoektocht naar een partner. Door de gladde wanden raken ze er niet meer vanzelf uit, en zitten ze vast tot iemand hen komt bevrijden.

                                                      
EEN SPINNENFOBIE...


Er zijn mensen die een ernstige vorm van spinnenangst ervaren, een panische angst die in de meeste gevallen ongegrond is en voortkomt uit onwetendheid. Hoewel het uiterlijk van spinnen zeker een rol speelt in de angst, zijn er ook tal van onwaarheden en mythes die de ronde doen. Denk maar aan het verhaal dat beweert dat we jaarlijks gemiddeld 8 spinnen zouden opeten tijdens onze slaap. Degene die dit verzonnen heeft, is zeker in zijn opzet geslaagd!
Maar bij uitzondering kun je heel soms òòk weleens behoorlijk (kruis)spinnijdig worden....
 

 

 

 

 

 




Herfstdraden, ook wel Mariaweefsels genoemd.....
 

 




Spinnenweb met glinsterende dauwdruppels...
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 >
 

 

 

 

 








NIEUW RAADPLAATJE 



Een zo te zien hoog bouwwerk met balkons dat niet in 1945 werd gebouwd maar er toch wel mee te maken heeft.

 
Als er een lichtje gaat branden stuur het dan in.
 We zien je puzzelresultaten graag  tegemoet bij;
 
 info@stefenfen.nl

 

 
Maar via de mail van Mini mag natuurlijk ook!

 


 

 

 

 


 

 

 

 

 

TOP

HOMEPAGE