SKOSSTEEN



 





 

 





Zie de regen valt in stromen
De daken zijn vast spiegelglad
Zou de goede Sint wel komen,
Of is hij tí bij mijn huis net zat?


De laatste dagen voor 5 december, een spannende tijd waarin onze tere kinderziel werd heen en weer geslingerd tussen; angst, hoop, opluchting en blijdschap. We zongen net als dit meak'n eind jaren veertig onze kelen schor bij de schoorsteen..... Maar zij heeft haar twijfels of eigenlijk meer zorg om Zwarte Piet in die hete schoorsteen. Stel je voor dat hij er wegens de hitte niet door wil hoe moet dat dan met haar pakjes? In dit rijmpje stelt ze Sint en Piet een alternatief voor...
Natuurlijk in het plat Enschedees dat we in die tijd nog in onze buurt, thuis, op straat en op het schoolplein spraken...


SKOSSTEEN
Suntekloas en Zwatte Piet,
ik mot nog eav'n wat an oe kwiet.
Doarum zit ik hier biej 'n heerd
met lekkers in 'n kloomp veur 't peerd.

 
't Geet bie mie nich in 't verstaand
dat Zwatte Piet zich nooit hef braand.
'n skossteen is ja gleunig heet,
maak miej nich wies da'j dat nich weet.

Mien va en mo hebt d'r ok noar kekk'n,
mer 't kan ze bliekbaar niks verekk'n.
Temet verbraant oe nog 'n zak,
dat gef onmeunig ongemak.

Dus luuster good wat ik noe zeg;
wie nemt gewoon 'n aandern weg.
Iej blieft mie bie 'n schossteen vot,
en ik loat vannach 'n deur van 't slot.


Dit gedicht is opgenomen in de Twentse Taalbank
onder; zoekfunctie > type Gerrit Schorn