DE OUDE ES
 

 





 

 





DE OUDE ES
Al fietsend langs de Twentse wegen
Niet eens zover bij huis vandaan
Kwam ik veel mooie plekjes tegen
'k Was de Usseler Es eens opgegaan

Mijn gedachten gingen naar 't verleden
De tochtjes die 'k met vader ondernam
We hebben hier zo vaak gereden
Benieuwd naar wat je tegenkwam

Ik raakte vervuld van nostalgie
En even was ik 't kind dat in euforie
De korenbloemen weer zag staan
Tussen de stelen van 't goudgeel graan

Maar ook de tijd stond hier niet stil
Men boort er nu met zwaar gedril
Zonder het Vlierbos wat te vragen
Naar zout in aller-diepste lagen

Transversaal in deze oude Es
Snijdt nu scherp als een slagersmes
Een snelweg door de akkers heen
En scheurt het glooiend land in tweeŽn

Spaar deze grond, gevormd door eeuwen
Blijf weg met asfalt, staal en steen
Zou ít van de daken willen schreeuwen;




 

 

 




Zouttoren en huisje..
 



Snelweg door glooiend landschap..

 

 

 

INHOUDSOPGAVE