VEURJOAR IN DE STAD..

 

 

 





 

 




Direct na het opstaan met de duffe kop uit het slaapkamerraam.
Eventjes want het blijkt fris en de zon is nog wat waterig maar de vogels zingen en de prunus van de buurman kleurt roze.
Het is onmiskenbaar! Je ruikt en voelt het, de lente zit in de lucht.
Evert Rabbers zal voorjaar 1920 iets dergelijks hebben ervaren toen hij in fraaie kleuren de bloemenkraampjes op de Oude Markt schilderde.



VEURJOAR IN DE STAD

Kom leu, loaíw nich langer treurín,
ít slimste hebt wie noe wa had.
Ok in Eansche geet ít gebeurín.
De beum kriegt al ín betken blad.

Op de markt roekt wie de geurín
van kibbeling, kees en patat
ok veurjoarsbleum in boonte kleurín.
Wie bint de grieze grouwheid zat.

Wie goat op Ďt terras de smaak wear keurín,
van Lentebok, zo koald van ít vat.
De kťťnder zult um ijscoís zeurín
Joa, ít wodt al veurjoar in de stad.




Dit gedicht is opgenomen in de Twentse Taalbank
onder; zoekfunctie > type Gerrit Schorn