ORANJE UITGESCHAKELD
EEN ZWARTE DAG
Ik weet een stil cafeetje
waar je met stress naar toe kunt gaan
op zo’n dag als je denkt; “Jeetje
was ik er maar niet voor opgestaan.”
Niemand vraagt; “hoe heet je?”
Je bent er veilig anoniem.
Alleen de barjuffrouw heet Greetje
ze is doofstom en praat in mime.
De oude krant ligt er al dagen,
Is gekreukeld en besmeurd.
Met nieuws dat we op TV al zagen,
de puzzels zijn er uit gescheurd.
De koffie is er oud, dat weet je.
Om elf uur wordt pas vers gezet.
Het toilet is een vies pleetje,
Zonder slot VRIJ of BEZET.
Maar je kunt er uren zitten balen,
Er is niemand die je stoort.
En als je eindelijk wilt betalen,
wordt je roepen niet gehoord.
Je legt wat euro’s op het kleedje
omdat je weet dat dat zo mag.
Loert naar buiten door een spleetje
Alleen een Duitser met gescheurde vlag....
Het is en blijft een zwarte dag.
